homeostaza

• stan równowagi nietrwałej, utrzymywanej z pewnym nakładem wysiłku bądź energii, z której łatwo wypaść w niesprzyjających warunkach;
• określenie używane w medycynie i biologii do oznaczenia granic optymalnych warunków dla zdrowia i życia, np. w żywym organizmie homeostaza zdrowia to warunki w których możliwe jest zrównoważone zaspokajanie biologicznych potrzeb i utrzymywanie ciała w zdrowiu i życiu, u ssaków - np. z utrzymywaniem stałej temperatury ciała, poziomu płynów fizjologicznych, granice homeostazy kurczą się wraz z wiekiem i wyczerpaniem wewnętrznym organizmu, pogorszeniem jego warunków wewnętrznych;
• homeostaza psychiczna oznacza nietrwałą równowagę psychiczną, której utrzymywanie kosztuje dodatkowy wysiłek i energię, której miara jest miarą problemów ukrytych pod płaszczykiem nietrwałej równowagi;
• określony poziom świadomości, będący granicą między doświadczeniami zintegrowanymi i integrowanymi w danej chwili a niezintegrowanymi doświadczeniami zgromadzonymi w podświadomości,
• działania służące utrzymaniu takiej homeostazy ukrywają i chronią leżący pod powierzchnią świadomej homeostazy problem, wypartą pamięć bolesnego doświadczenia, którego uwolnienie, odpamiętanie, wiąże się z zaniknięciem potrzeby powtarzania działań ochronnych, obserwowalnych jako reaktywnych wzorców zachowań, sprawiających wrażenie mechanicznych i automatycznych;
• zjawisko homeostazy psychicznej tłumaczy m.in. terapeutyczne działanie określonych technik afirmacji, płytkich, sterowanych medytacji i kontrolowanej relaksacji, a także pokazuje przyczynę dla których np. techniki NLP czy wizualizacyjne manipulacje bioenergią mogą dawać nietrwałe efekty terapeutyczne czyli efekty Fausta;
• różnica między homeostazą trwałą (trwałą równowagą) a nietrwałą w kontekście zdrowia psychicznego to różnica między samotnie dopalającym się ego, a jednostką która jest zintegrowana ze swoim społecznym środowiskiem i podtrzymywana przez nie przy życiu podobnie jak komórka zintegrowana z resztą organizmu.